Thogmey Sangpo Buddhist Centre

Meditatie is voor iedereen. Voorkennis van Boeddhisme of meditatie-ervaring niet vereist. Basismethode wordt u ter plaatse aangeleerd.

Wanneer?
Ma: 19u30 - 20u30
Woe: 19u30 - 20u30
Zo: 9u30 - 10u30

Lagestraat 21, 9850 Nevele (Vosselare)
Marc Eliaert
0486 780 869
marceliaert@yahoo.com

Geshe Pema Dorjee

Geshe Pema Dorjee is Tibetaans vluchteling, professor en Lama. Hij onderwijst filosofie in het Instituut voor Boeddhistische dialectiek in Dharamsala. Hij wordt door Z.H.H De Dalai Lama hoog ingeschat voor zijn kennis van de Dharma en voor zijn nederigheid.

Geshe Pema Dorjee is zeer socieaal geëngageerd en helpt mee het Boeddhisitische gedachtegoed in de wereld te zetten. Hij is nu vooral betrokken bij het her-oprichten van een Bodongklooster in Nepal.

Geshe Pema Dorjee onderricht in een eenvoudig Engels wat de inhoud toegankelijk maakt. Zijn lessen zijn levendig en doorspekt met veel humor. Er is een voortdurend een spel van vraag en antwooor zoals traditioneel in gompas.

Thogmey Sangpo Buddhist Centre

Onze meester Geshe Pema Dorjee adviseerde om ons meditatiecentrum de naam te geven van deze grote geestelijke leider uit de 13de eeuw. Ngulchu Thogmey Sangpo was een groot Boeddhistische meester in 13^e eeuw, geboren in de streek van Sakya in centraal Tibet.

Zijn liefhebbende moeder stierf toen hij drie jaar was, gevolgd door zijn vader twee jaar later. Zijn tante voedde hem op tot hij negen jaar was en verliet toen ook deze wereld. Vervolgens zorgde zijn oom langs moeders kant voor hem en leerde hem lezen en schrijven. Op de leeftijd van veertien jaar werd hij monnik en op negenentwintig werd hij geordonneerd tot bhikshu. Ngulchu Thogmey Sangpo verdiepte zich in de studie van de Sugata (Naropa), eerst ontving hij de bodhicitta training in beide systemen Madhyamika en Cittamatra zowel als de initiaties, transmissies en orale instructies van Vajrayana. In feite probeerde hij alle inzichten te verkrijgen in de sutra’s, tantra’s en orale instructies die toen aanwezig waren in Tibet, zowel als de Mahasandhi lessen (Dzogchen). Op die manier werd hij één van de grootste meesters in het Boeddhisme van Tibet.

Er gaat een verhaal over hem dat hij eens vergeven was door luizen maar hij weigerde ze te doden tot ze vanzelf stierven of hem verlieten. Hij reciteerde mantra’s voor ze en maakte tsa-tsas (kleifiguurtjes) van hun overblijfselen. Toen noemde men hem Gyaltsey, Jinaputra (zoon van de jinas).
Over ziekte zei hij eens het volgende: eigenlijk bestaat ziekte niet, tenzij door onze verkeerde inzichten. Het gevoel van ziekte verschijnt door onze eigen negatieve karmische activiteiten. Dit is bewijs van de onfeilbare wet van actie en effect. Het toont ook aan dat ziekte als een magische verschijning is, men kan het voelen en toch is het onecht. Op die manier is ziekte een geestelijke leraar die ons de natuur van samsara toont. Het is de directe oorzaak van het belijden van geduld in het aanvaarden van pijn en het gevoel van medelijden met alle lijdende wezens. Op die manier beschouwd is ziekte een zeer afdoende methode voor het zuiveren van negatief karma dat we in vorige levens verzameld hebben.

Deze grote meester en ware bodhisattva schreef meer dan honderd teksten die de lessen van Bouddha verklaren, de bekendste waarvan de “Gyalsey Laglen, De Praktijk van de Zonen van Bouddha. Ngulchu Thogmey Sangpo stierf in 1369 op vijfenzeventigjarige leeftijd vergezeld van vele vele wonderbaarlijke tekens.